NAMEN-NAMES-NOMS  | HOME  | EMAIL  naar  ( to / à )  |
Paul Lanssens

LANSSENS - DENOO - MEIRE  STAMBOOM
genealogie - genealogy - généalogie
Lanssens - Lansens - Lanssen - Lansen - Lamsens         Denoo - Deno - Denaux         Meire

»»» voor elke aanvulling of probleem: mail naar Paul Lanssens    -    Pour tout complément ou problème: mail à Paul Lanssens «««


Notities bij: Johny-Andre-Oscar VANSEVENANT


Johny Vansevenant is radiojournalist bij de VRT. Hij groeide op in een boerderijtje op de Heihoek in Lichtervelde, waar zijn ouders tabak teelden. Hij liep school aan het Sint-Jozefsinstituut in Torhout en studeerde Germaanse filologie aan de Gentse universiteit. Na zijn legerdienst in 1980 deed hij interims in het middelbaar onderwijs. Vanaf 1984 gaf hij Nederlands aan Franstalige ambtenaren in Brussel en combineerde dit met reportagewerk voor de gewestelijke radio Omroep West-Vlaanderen. In januari 1988 ging hij aan het werk bij de nieuwsdienst van Radio 1, waar hij dagelijks te horen was in het duidingsprogramma 'De Wandelgangen/Actueel'. Vanaf 1990 was hij de vaste Wetstraatjournalist.

Het hoogtepunt van zijn carrière was in mei 2012 toen hij eredoctor benoemd werd aan de Universiteit Hasselt. Zijn heldere verslaggeving over de moeizame regeringsvorming in 2010-2011, een van de meest complexe politieke situaties ooit, waarbij het wereldrecord voor de langste periode zonder regering gebroken werd, gaf de doorslag om hem het eredoctoraat toe te kennen. Een titel die meestal enkel het kruim van de academische en artistieke wereld te beurt valt. Johny verklaarde op 02.06.2012 aan Het Nieuwsblad: «Ik ben niet machtig, omdat je bij de openbare omroep volledig neutraal moet zijn (sic!), anders verlies je snel je geloofwaardigheid. Ik heb tijdens de Agusta-affaire in de jaren '90 wel bepaalde informatie kunnen naar buiten brengen die geleid heeft tot het ontslag van PS-kopstukken, en dan heb je toch een bepaalde macht. Ik ben in de eerste plaats een doorgeefluik van informatie, en ga ook nooit een oordeel vellen. Dat moet de luisteraar zelf doen.»

Johny is een groot wielerliefhebber. Als kind wilde hij 'Jan Wauters' worden (de sportjournalist). Samen met Patrick Cornillie schreef Johny het boek 'De mannen achter Merckx'. Daarin vertellen de ploegmaats over Eddy Merckx als wielrenner en als mens. Een volgend boek is 'De mannen tegen Merckx'. Eerder schreef hij ook 'Maffia aan de Maas' en 'De Agusta-affaire'.

_________________________ KW 2017 ___________________________

Johny Vansevenant (58) groeide op aan de Heihoek, op de boerderij waar zich nu vakantiehoeve De Vliekaert bevindt. Zijn ouders teelden er tabak. Later verhuisde het gezin naar de Klyseweg in het centrum van de gemeente. Ondertussen woont Johny al even in Gent. “Al heb ik mijn band met Lichtervelde altijd willen behouden. Ik lees altijd de Lichterveldse bladzijden in De Weekbode, schreef dit jaar mee aan het fotojaarboek van de perskring en kom hier nog geregeld. Je kunt alleen sterk zijn als je weet waar je vandaan komt. Je moet daar trots op zijn en kracht uit halen.” Kom je ooit weer in Lichtervelde
wonen? “Eigenlijk zou ik dat wel willen, maar er zijn veel praktische redenen die daar waarschijnlijk anders zullen over beslissen. Ik wil het liefst dicht bij mijn kinderen blijven. Ze zijn voor mij zo belangrijk, dat dat wel zal doorwegen. Al is terugkeren wel een aanlokkelijke gedachte. Ik ken hier veel mensen en het contact is altijd hartelijk. In Gent ken ik mijn buren en wat mensen uit de politiek, maar dat is het zowat.”
Je bent begonnen aan je 30ste jaar als journalist bij de VRT. Hoe rolde je in het vak?
«Ik liep school aan het college in Torhout in de jaren 70. Het waren de post-Mei‘68-jaren en er was veel belangstelling voor wat er in de wereld gebeurde. Ik had er ook een geschiedenisleerkracht die ons veel bijbracht over de actualiteit en hoe België in elkaar zat. Dat vond ik toen al heel boeiend. Toen ik in Gent ging studeren, heerste er een erg politieke, linkse sfeer. Dat boeide mij. Ik sloot me niet aan bij actiegroepen, maar volgde het wel graag. En dat is ook wat journalisten doen: wij beschrijven wat anderen doen en proberen dat te begrijpen. Maar wij doen het niet zelf, wij vinden niks uit. Dat moet ons journalisten bescheidenheid bijbrengen.»
Heb je ambitie om zelf ooit in de politiek te stappen?
«De meeste journalisten die de overstap maakten naar de politiek, waren tv-journalisten: Dirk Sterckx, Siegfried Bracke, Ivo Belet... Televisie trekt sowieso al meer mensen aan die graag in het zoeklicht staan en bovendien kan je daar stemmen uit halen. Ik herinner me slechts één radiojournalist die het al deed, en dat was Hugo Van Dienderen, die parlementslid werd voor Agalev. Het is dus niet onmogelijk, maar eigenlijk interesseert dat mij niet. Ik weet soms veel meer dan parlementsleden weten. Ik heb een helikopterview, dankzij de luxe om met iedereen te kunnen praten. Ik probeer ook altijd neutraal te blijven en heb daar eigenlijk weinig moeite mee. Van Siegfried Bracke herinner ik mij dat je toen al kon voelen: dat is iemand met een gedacht. Ik heb dat minder. Hij wilde zelf dingen realiseren in de politiek, ik heb dat niet.»
Wie is de meeste interessante figuur die je in al die jaren ontmoette?
«Bart De Wever is een bijzonder iemand. Hij kan enorm scherp uithalen in interviews en toespraken, maar in ontmoetingen is hij toch een beetje anders. Heel leuke smalltalk, gecombineerd met wat cynisme. Dat heeft wel iets. Een andere bulldozer die enorm veel indruk op mij maakte, was Jean- Luc Dehaene. Die deed in zijn eentje de staatsschuld enorm dalen, een hele prestatie. Hij vormde een duo met Louis Tobback, net als Bart De Wever een verbaal wonder. Eigenlijk lijken die wel wat op elkaar, De Wever en Tobback.»
Koester je nog grote dromen?
«Mijn grootste passie, naast mijn job, is het schrijven van wielerboeken. Daar heb ik toch tien jaar van mijn leven aan besteed. Samen met Patrick Cornillie schreef ik De Mannen achter Merckx. Later schreef ik Mannen tegen Merckx en vorig jaar de biografie van Merckx. Ik had nooit durven dromen dat Eddy Merckx dat zou toestaan. Dat heeft mij veel voldoening gegeven. Maar ook mijn werk geeft mij nog altijd veel voldoening. Ik ben begonnen aan mijn 30ste jaar op de VRT-redactie. Ik heb er nog zeven te gaan. Ik wil die nog heel boeiend volmaken, want politieke verslaggeving blijft mijn grote passie. Ik hoop dat ik gezond mag blijven, zodat ik de komende jaren met even veel plezier kan gaan werken.»


Stamboom (genealogie/genealogy/généalogie) Lanssens-Denoo: 23.291 personen (individuals, personnes) dd. 8 december 2018 - site: http://lanssens.be